15 Ma-yıs Şehitleri anma günü yapılırdı. (Yine olu-yor mu bil-miyorum.)
 Gazi ilkokulu Başöğretmeni Şair Zeki Ozan'dı.
 Onun standart bir beyiti vardı, halen unutmadığımız:
 Lalede, sümbülde sende!... diye başlardı. O zamanlardan bugüne kalan öğrenciler, bugün bile o mısraları birbirlerine söyleyerek şakalaşırlar. Eskiyi yad ederler.
 Her 15 Mayıs'ta Zeki Ozan'la Şehitler günü için anmada bulunmak üzere, uçağı düştüğü yere gider, saygı duruşunda bulunurduk.
 Uçağı düşüşünü görmüştüm
 Galiba, 1945-1946 yılları idi. Merkez Mektebinde idim. (Şimdiki Atatürk İlköğretim okulu yerinde) İlçenin o zaman iki okulu vardı.
 Beş sınıfı ve Maarif memurunun olduğu Merkez Mektebi ve şimdi Belediye binasının olduğu yerde de Gazi okulu vardı. Öğrenci azdı. Gazi okulunda dört sınıf vardı.
Uçağın düştüğü sırada, ben Merkez okulunun beşinci sınıfındaydım.
 Binamız iki katlıydı, Alt katta temsil salonu, üst katta da sınıflar vardı.
 Maarif Memuru aynı zamanda Merkez ilkokulu başöğretmeni İbrahim Sümer'di. Girişimce ve becerikli bir öğretmendi. Alt kata sahne yaparak temsil salonunu o oluşturmuştu. Bahçede tavşan kafeslerimiz vardı. Hepsi onun eseri idi.
   Uçak Düşüyor
 Şimdiki parkın bitişiği o zamanlar tören ve spor salonu idi. Bizim sınıf o tarafa bakıyordu. Pencerenin önünde arkada oturuyordum. Bir şey Vınnn! etti. Anladık uçak geliyordu. O zaman Merzifon'dan kalkıp ilçemize doğru gelen uçaklar dikkatimizi çekerdi.
 Hemen pencereye yöneldim. Ne o, uçağın arkasından siyah dumanlar çıkıyordu. Gavraz tarafına doğru giderek çakıldı.
 Düştüğü yere abidesi yapıldı. Her yıl 15 Mayıs'ta anma törenini orada yapardık.
 O zaman uçağın düşüşüne gitmek için okuldan kaçan arkadaşlarımız Aziz Dursun, Cemal Demir ve Şükrü Çeltekli ceza almışlardı.