Değerli hemşerilerim bu haftaki yazımda böyle bir giriş yap-ma ihtiyaç duydum biliyorsunuz Erzurum Allahu Ekber dağlarında şehit olan dedemi hatırladım ben dedemi tanıyamadım babamda gör-medi. sade benim dedem mi milyonlarca Vatan evladı Allah rahmet eylesin gazilerimize'de hayırlı ömürler nasip etsin. Allahu taala şehitlere sakın ölüler demeyiniz ayetini okuyunca ka-famı iki elimin arasına aldım düşünmeye başladım, ve buldum. Ecdadımız şayet bu vatan için şehit olmasalardı, Din, Vatan, bayrak ve ezan bunlar elden giderdi onun için canlarını feda ettiler. Canilerin kandilden zafer işaretleri ile açılım adına gelişleri gözümün önüne geldi. Birde şehitlerimizin ağlayan anaları ve babaları düşündüm hey Allahım bu-nuda mı görecekti bu Aziz Millet diye gözlerim yaşla doldu. Pekala bunlar niçin  oluyor Vatan  için, madem Özelleştirme adı altında Ülkemizin kaynakları bir bir yabancılara peşkeş çekilecekti. Öyle ise bu dedelerimiz kardeşlerimiz neden şehit oldu? Vatan işgal edilse idi işgal edenler efendi biz ise köle olacaktık. Beceriksiz iktidarlar eliyle oyuna getirilen tarihini, ecdadını tanımayan şahıslar, canım aldı ise ülkesine götürmüyorlar ya diyebiliyorlar. Alan değil  satan gider.    Toplum'da hidayet kararması meydana getirildi. Cennet vatanımız için şehit olanlar kendilerini ne mutlu kurtardılar. Ancak biz ne yapacağız hala iş birlikciler ve destekcileri kendilerini  nasıl kurtaracaklar. Peygamberimiz Vatan sevgisi İmandandır buyuruyor. Şehitlerimize ve Gazilerimize saygı duyacağız onları rahmet ve minnetle anmamız lazım.                 
            Saygılarımla.